عرب ها در موقع طواف قرآن می خوانند. فکر کنم زن های لبنانی هستند اینها که قرآن به دست و در حالی که از رویش می خوانند طواف می کنند : ربنا انک من تدخل النار فقد اخزیته و ما للظالمین من انصار (آل عمران /192) .بنگلادشی ها می گویند :” ربنا آتنا فی الدنیا حسنه و فی الاخره حسنه و قنا عذاب النار “. البته “ق” در “قنا” را “گ” می گویند. ایرانی ها و اندونزیایی ها کاروانی طواف می کنند. مخصوصاً ایرانی ها که یکی در جلو می خواند و باقی تکرار می کنند : مولای یا مولای ، انت الباقی و انا الفانی و هل یرحم الفانی الا الباقی ، مولای یا مولای … !
زیبا بود بسیار
خوش به سعادتتان
نظر توسط بانو — آگوست 24, 2008 @ 8:06 ق.ظ
موسي رو به سايه كرد و عرض كرد:
خدايا هر خير و نيكي بر من فرستي به آن نيازمندم…(سوره ي قصص)
.
تا باد چنين بادا
نظر توسط لطفي — آگوست 26, 2008 @ 6:25 ب.ظ
سلام
حجت قبول مرتضی جان
_________________
قبول حق!
نظر توسط صالح — آگوست 27, 2008 @ 4:55 ب.ظ
پيوند روح مؤمن به ذات اقدس پروردگار محكمتر است و شديدتر از اتصال خورشيد به ذات خورشيد وچه عجب اگر اين طاير قدسي روح در اشتياق حرم وصل به ترنم درآيد و تلبيه كند انچنان كه تو گويي به نداي دعوت فطرت خويش پاسخ ميگويد.به همان پيمان نخستين آنگاه كه پرسيد:الست بربكم ؟(اعراف 172)و پاسخ داديم :بلي بلي. سيد مرتضي آويني.كتاب سفر به سرزمين نور. كعبه سنگي است كه ره گم نشود………
نظر توسط ناشناس — آگوست 27, 2008 @ 5:41 ب.ظ
كعبه سنگي است كه ره گم نشود….
نظر توسط ناشناس — آگوست 27, 2008 @ 5:46 ب.ظ