کلمه بر سه قسم است .فعل ، اسم و حرف. فعل ،معنایی مستقل دارد و معطوف به یکی از زمان های سه گانه است.اسم ،معنایی مستقل دارد ولی معطوف به زمان نیست و حرف که نه معنایی مستقل دارد و نه معطوف به زمان است.یکی از اساتید ما می گفت پس با این حساب “هستی” فعل است. چون “وجود انسان عین زندگی و نشاط و سیلان و صیرورت است و این همان چیزی است که نمی توانیم آن را به عنوان یک اسم در نظر آوریم”. بدین ترتیب “وجود در انسان نوعی هستی است که می هستد “.ما هر لحظه هستی را می هستیم.
اما وجودی هست که فعل نیست. اسم است.معنا دارد اما زمان ،نه! این وجود ،هستی بخشِ هستی هاست که هست .آن وجود “کلمه” است.”کلمه”،هستِ هستی بخشِ بی زمان و با معنا که نه ،عین معنا است.

سید مرتضی هاشمی مدنی

دانشجوی کارشناسی ارشد جامعه شناسی

حوزه های مطالعاتی : فلسفه علوم اجتماعی ،مطالعات علم ،مطالعات فرهنگی ، جامعه شناسی معرفت و سنت گرایی.

morteza_hashemi25@yahoo.com :ای.میل

hashemimadani.blogfa.ir : وبلاگ قبلی